เลนส์ลดตาล้า ทางเลือกเริ่มต้นของสายตายาวตามวัยระยะแรก

ตัวอย่างเลนส์ลดตาล้าจาก Nikon Relaxsee Z

หลักการทำงานของเลนส์จะง่าย ๆ ไม่ซับซ้อน คือ มีค่าสายตาหลักบริเวณด้านบน สำหรับมองระยะไกล และมี Plus Support / Boost หรือค่า Add เล็กน้อยบริเวณด้านล่าง สำหรับมองระยะใกล้

เนื่องจากเวลามองระยะใกล้ ตาของเราจะเกิดการเพ่งซึ่งเป็นระบบอัตโนมัติของร่างกาย ยิ่งมองระยะใกล้ขึ้น ตาเราจะยิ่งเพ่งมากขึ้นเพื่อปรับให้ภาพโฟกัส ดังนั้นการเพิ่มกำลังหรือใส่ค่า Add อ่อน ๆ จะช่วยลดภาระการเพ่งของดวงตาได้เป็นอย่างดี

แต่ละแบรนด์อาจเรียกกำลังบวกส่วนล่างต่างกัน เช่น Add / Plus Support หรือ Boost โดยทั้งหมดจะหมายถึงกำลังบวกที่เพิ่มขึ้นเพื่อช่วยลดภาระการเพ่งเหมือนกัน

โครงสร้างเลนส์ลดตาล้า

ค่าสายตาหลัก : ใช้มองไกล เหมาะกับใช้งานทั่วไป รวมไปถึงมองระยะกลางได้ เช่น มองจอคอมพิวเตอร์ (ยิ่งมองใกล้เข้ามา ตาจะยิ่งเพ่งมากขึ้น ถ้ามองระยะกลางที่โซนนี้ของเลนส์ ตาจะล้าได้ง่ายกว่า)
↓
กำลังบวกค่อย ๆ เพิ่มขึ้น : ถ้าเราลดสายตาลงไปเรื่อย ๆ จะเจอกับช่วงเปลี่ยนกำลังบวก แต่จะ ไม่ได้มีโซนระยะกลางที่ชัดเจนเหมือน Progressive Lens ซึ่งกำลังบวกบางส่วนจะช่วยลดภาระการเพ่งเมื่อต้องมองจอคอมหรือวัตถุในระยะกลางได้เล็กน้อย
↓
ค่า Add / Plus Support / Boost : ช่วยมองใกล้ได้ดี ซึ่งถ้ายิ่งเรามองไปที่ด้านล่างของเลนส์มากเท่าไหร่ กำลังช่วยลดภาระการเพ่งก็จะยิ่งมาก โซนนี้ของเลนส์จึงเหมาะกับใช้มองจอมือถือ อ่านหนังสือ หรือใช้อุปกรณ์ดิจิทัลอื่น ๆ ที่ต้องมองในระยะใกล้

สมมติเลนส์มี Boost +1.00 D กำลังของเลนส์จะไม่ได้เปลี่ยนจาก 0.00 เป็น +1.00 ทันที แต่จะ ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง คือ

• มองเลนส์ด้านบน → ค่าสายตาหลัก
• มองต่ำลงมา → เริ่มได้รับกำลังบวกบางส่วน
• มองต่ำลงมากขึ้น → กำลังบวกเพิ่มขึ้น ลดเพ่งได้ดีขึ้น
• มองบริเวณด้านล่าง → ได้ค่า Boost แบบเต็ม ลดเพ่งได้สูงสุด